اعقاب آنها تاكنون در بلاد شام و غيره موجود و آنها را بيت شمس الدّين مىگويند ؛ از آن جمله پسر أوسط او مرحوم شيخ على ( عليه‌الرحمه ) كه هم از علما و مشايخ اجازه بوده ، و در سال ( 1366 ) در احوال شيخ محمد امين آل شمس الدّين شهيد اول ذكرى از او مىشود . و شيخ شرف الدّين محمد مكى بن محمد از بزرگان علما در مائه دوازدهم بوده و كتب چندى تأليف نموده : اول كتاب « سفينة نوح » كه از هر چيز خوبى در آن جمع كرده . دويم كتاب « الروضة العلية » . سيم كتاب « الدرة المضيئه » در دعوات . و او روايت مىكند از چند نفر : اول برادرش شيخ ابراهيم ، دويم شيخ حسين بن محمد بن جعفر مأحوزى وفاتش سنه 1171 ، و چندين نفر از او روايت مىكنند ؛ از آن جمله شيخ محمد رضا و شيخ محمد ابراهيم و شيخ محمد اسماعيل فرزندان مرحوم ملا عبد المطلب تبريزى كه در ( ج 2 سال 1208 ش 137 ص 344 ) گذشت و در عيد غدير سنه 1178 براى ايشان اجازه نوشته . فرزندش شيخ بهاء الدّين محمد از علما بوده و بهند هجرت نموده و هم آنجا وفات كرده و قبرش در هند مزارى معروف است . نواده‌اش شيخ محسن هم از اهل علم و فضل بوده . فرزندش شيخ بهاء الدّين محمد از علماء اجلاء در عصر خود بوده . نواده‌اش شيخ رضا بن زين العابدين صاحب عنوان از علما و فقهاء بزرگوار بوده ، و نژادش را تا شيخ شرف الدّين محمد مكى و از وى تا مرحوم شهيد ( اعلى اللّه مقامه ) بدين‌طور در « شهداء الفضيله » نوشته ، و از شهيد تا شرف الدّين تقريبا مطابق ميزان معمول ، لكن از شرف الدّين تا صاحب عنوان بواسطهء كثرت واسطه فىالجمله مشكل به نظر رسيد . و به‌هرحال مرحوم شيخ رضا از دختر مرحوم سيد محمد جواد عاملى كه در ( 1226 ج 3 ش 376 ص 829 ) گذشت متولد شده و تحصيل علوم و فضائل نموده تا عالمى جليل و فقيهى نبيل گرديد ، و كتب چندى تأليف فرمود : اول كتاب « التحفة الرضويه » در شناختن اصول دين مرضيه . دويم كتاب « الرسالة الرضويه » در أحكام مرضيه در طهارت و نماز ، بنا بر آنچه در جلد سيم « الذريعة » اين دو كتاب را احتمالا از وى دانسته . سيم « شرح شرايع » . و او روايت مىكند از چند نفر : اول جدش سيد محمد جواد مذكور . دويم سيد عبد اللّه